Arend (32) gaat de afgelopen weken viraal op TikTok en Instagram als Cha Chi Versaci. In de video’s geeft hij samen met zijn stichting ‘Gamen voor Kinderen’ spelcomputers cadeau aan kinderen die het thuis moeilijk hebben.
Ook Arends eigen jeugd was allesbehalve makkelijk. “Ik heb nooit geweten dat ik een voorbeeld kan zijn voor andere kinderen”, vertelt Arend aan LINDA.
“Mijn moeder werd mishandeld door mijn vader. Het broertje van mijn moeder – mijn oom – kwam vaak voor haar op.” Met grote gevolgen van dien. Diezelfde oom wordt namelijk in 1992 vermoord door Arends vader. “Ik heb zelf geen herinneringen meer aan mijn oom. Maar dat iemand zijn leven heeft opgeofferd voor mij, is iets wat ik mijn hele leven met mij meedraag.”
Arend is nog maar 2 jaar oud, wanneer zijn vader de gevangenis ingaat. “Toen ik 6 was, kwam hij weer vrij. Hij had goed gedrag vertoond in de gevangenis. Toch dreigde hij ons opnieuw iets aan te doen, en moesten mijn moeder en ik de getuigenbescherming in.”
De getuigenbescherming heeft veel invloed op Arends jeugd. “Ik moest lang haar gaan dragen. Op het oog leek ik gewoon een meisje. Ik wist niet beter. Als je vanuit huis meekrijgt dat je lang haar hoort te hebben en dat haar hoort te kammen, dan wordt dat gewoon. Ik mocht aan mensen ook niet mijn echte naam vertellen.”
Een deel van zijn jeugd brengt hij door in een blijf-van-mijn-lijf-huis: “Ik had mijn vrienden en vriendinnen in die opvang en klopte altijd bij iedereen aan. Dan vroeg ik aan de andere kinderen die daar woonden: ‘Komen jullie Calimero kijken?’”
Bij het ontbreken van zijn vader staat Arend op dat moment niet echt stil. “Als je een kind zonder vader bent, weet je ook niet wat een vader is. Je kunt hem dan ook niet missen.”
Arends moeder hertrouwt, maar ook deze man speelt geen vaderrol in zijn leven. “Hij had een alcoholprobleem en mishandelde mij. Op mijn twaalfde hertrouwde mijn moeder opnieuw. Ook deze man vernederde mij. Zo bond hij mij, bijvoorbeeld, vast aan de verwarming.”
“Op een gegeven moment heb ik hem teruggeslagen. Mijn moeder was daar niet bij.” De stiefvader van Arend doet aangifte tegen hem, en laat zijn moeder een verklaring afleggen. Op basis hiervan wordt Arend op 14-jarige leeftijd uit huis geplaatst.
“Ik zat in een internaat en had niemand meer. Ik had geen vrienden, werd in elkaar geslagen en meisjes vertelden mij dat ik lelijk was. Ze spuugden op mij.” Door alle ellende doet Arend een zelfmoordpoging, die gelukkig mislukt. “Kort hierna ontmoette ik mijn vriendin, met wie ik tot op de dag van vandaag nog steeds samen ben. Door haar wilde ik weer iets van mijn leven maken. Ook al werd ik op mijn achttiende – Jeugdzorg kon vanaf toen niks meer voor mij betekenen – dakloos.”
Al onze verhalen die in de media zijn gepubliceerd staan op onze website! Ga naar onze media, en bekijk de verhalen per medium!
